Rozwój
Sytuacja jest jednak dokładnie odwrotna - nic ma powodu, by
wytworzyło się ego. Ale dziecko jest zupełnie tego nieświadome, nie jest w stanie zrozumieć złożoności tej sytuacji: nic potrafi odczuwać swej bezradności. Sądzi, że jest dyktatorem. Potem usiłuje pozostać nim przez całe życie. Zostaje Napoleonem. Aleksandrem. Adolfem Hitlerem - prezydenci, premierzy, dyktatorzy są dziecinni. Próbują robić to samo. chcą być centrum całego świata. Świat
powinien żyć razem z nimi i wraz z nimi umrzeć. Jest dla nich podatkiem, oni zaś są jego sensem, sam sens życia się w nich kryje.
Dziecko naturalnie uważa taką interpretację za słuszną, albowiem gdy patrzy na nie matka, widzi w jej oczach, że jest sensem jej życia. Kiedy ojciec wraca do domu, dziecko czuje, że i dla niego Jest najważniejsze.
Trwa to trzy lub cztery lata - pierwsze cztery lata życia są najpóźniejsze; tak pełen możliwości czas już nigdy się nie powtórzy.
Psycholodzy twierdza, że po pierwszych czterech latach życia dziecko jest już prawic ukształtowane. Jego wzorce zachowań są już utrwalone. Bodzie je powtarzać przez całe życie, jednak istnieją one już teraz. W ciągu pierwszych siedmiu lat życia dziecka jego rozwój jest praktycznie zakończony, już nic się z nim nie stanie. Ma utrwalone wszystkie swoje nastawienia, jego ego jest ugruntowane. Teraz rusza w świat, w którym wszędzie napotka problemy, miliony problemów. Źródło wszystkiego nosi już w sobie.
Warto zobaczyć: Sok z noni